مقالات

در یک تعریف ساده و کلی امنیت غذایی را می‌توان دسترسی همه مردم در تمام اوقات به غذای کافی برای داشتن یک زندگی سالم تبیین کرد. این تعریف با سه عنصر «موجود بودن غذا»، «دسترسی به غذا» و «پایداری در دریافت غذا» استوار است. از شروط مهم و اساسی دیگر امنیت غذایی به «تامین غذای سالم و کافی به شیوه‌های قابل قبول اجتماعی»، «توان اقتصادی برای تامین غذا» و «انتخاب

در رویکرد جامعه محور، کار کردن در اجتماعات محلی با تاکید بر محوریت مردم در تصمیم‌گیری‌ها و تلاش برای افزایش مشارکت آن‌ها در اقدامات اجتماعی در اولویت قرار دارد. کارشناسان و تسهیلگران اجتماعی با دانش و تسلط بر اصول نسبت به نیازهای جامعه‌ی محلی و تصمیم اهالی محله به اجرایی شدن برنامه‌ها و اقدامات محله‌محور کمک می‌کنند برای توسعه‌ی محلی و بعد جامعه‌ای پایدار. در این رویکرد مردم با کمک

به گزارش سازمان ملل در سرتاسر جهان زمانی معادل با کار تمام‌وقت ۱۰۹ میلیون نفر به فعالیت‌های داوطلبانه اختصاص می‌یابد. از جمله این فعالیت‌ها به محافظت از محیط زیست، خدمات بهداشت و سلامت، آموزش و توانمند‌سازی و مراقبت از کودکان و سالمندان می‌توان اشاره کرد.  افزایش مشارکت همگانی در فعالیت‌های داوطلبانه می‌تواند مواجه جامعه ما با مشکلات بزرگ و کوچک را موثرتر کند. علاوه بر این اقدامات داوطلبانه در یک

اولین جرقه‌های توسعه پایدار در سال ۱۹۶۹ هم‌زمان با نشت نفت در یکی از ایالت‌های امریکا بود. این امر تاثیر مخربی بر حیات وحش و محیط طبیعی منطقه داشته است. پدیده توسعه پایدار کم و بیش ادامه داشت تا به‌عنوان یک مفهوم و عمل اصلی، در کنفرانس سال ۱۹۷۲ سازمان ملل در مورد محیط زیست انسانی در استکهلم سوئد مطرح شد. در این کنفرانس، کشورهای صنعتی و در حال توسعه